چرا وقتی non-fungible token (NFT) خریداری می‌کنیم کاملاً آن را در اختیار نداریم؟

توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) اولین بار زمانی مورد توجه عموم قرار گرفت که یک اثر کولاژ دیجیتالی در سال 2021 توسط هنرمندی به نام بیپل با قیمتی حدود 69 میلیون دلار فروخته شد. از آن زمان به بعد، دیگر استفاده از این واحدهای ذخیره‌ی محتوای دیجیتالی بسیار جلب توجه کرده و مورد خرید و فروش قرار گرفت. بعد از این پیوند میان توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) با حیطه‌ی هنری شاهد ارتباط آن با دیگر حوزه‌ها به روش های گوناگون هستیم.

برای نمونه بسیاری از این توکن‌ها در مبادلاتی همانند OpenSea و Rarible مورد معامله قرار می‌گیرند.

باید گفت،  NFT ها در اصل همان فرمت‌های jpeg یا gif های قابل تجارت هستند. برخلاف سایر کلکسیونرهای آثار هنری فیزیکی، صاحبان آن‌ها نمی‌توانند دارایی خود را در محیط خانه مگر از طریق نمایش بر روی یک مانیتور دیجیتال به نمایش درآورند. شاید برای درک بهتر مفهوم توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT)، بهتر است در ابتدا با مفهوم  قابل تعویض(Fungible) آشنا شویم. این مفهوم به معنای پولی قابل تعویض معنی شده که می‌توانید از طریق هر اسکناس 10 پوندی یک کالای به ارزش 10 پوند هم خریداری کنید. در مقابل مفهوم واژه‌ی non-fungible به معنی غیرقابل تعویض یعنی شما نمی‌توانید چیزی را با همانند آن معامله کنید. در جهان امروز محتواهای فروخته شده به عنوان NFTرا از راه‌های مختلف می‌شود ایجاد کرد. چه به صورت یک‌ اثر مشترک هنری و چه به صورت یک تک اثر از یک هنرمند یا در قالب تعریف NFT Yourself یعنی دارای‌های شخصی کلکسیونی که از همگی این روش‌ها می‌توان این توکن را تولید کرد.

از مزیت‌های محبوب توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT)، می توان به حق چاپ خالق یک اثر اشاره کرد که به عنوان مالک آن حق دارد هر کاری که می‌خواهد با آن انجام دهد. به دلیل وجود قانون حق چاپ در انگلستان، حق چاپ یک اثر هنری به شکل خودکار در هنگام خلق  آن ایجاد می‌شود. پس زمانی‌که شخصی یک  NFT را از مالک آن می‌خرد به معنی این است که دیگر خودش مالک آن اثر می‌شود. در نتیجه، NFT  تبدیل به یک گواهی دیجیتالی از مالکیت می‌شود که نشان دهنده‌ی خرید یک دارایی دیجیتال در بلاک چین بوده که کاملاً قابل ردیابی است. اما باید گفت مشکل محتوای آنلاین در این است که به دلیل ماهیت دیجیتالی آن، به اشتراک گذاشتن، کپی کردن و تکثیر از آن آسان است. خریداران توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) باید بدانند که اگر بدون گرفتن اجازه از صاحب اثر به چنین فعالیت‌هایی بپردازند، قوانین حق چاپ را نقض خواهند کرد.

انواع گوناگونی از NFT ها وجود دارند که در آن‌ها به خریداران امکان استفاده از حق چاپ به صورت محدود داده می‌شود. برای مثال، به صاحبان CryptoKitties NFT  اجازه داده شده که سالانه حدود 100000 دلار درآمد ناخالص از آن‌ها به دست آورند. به همین دلیل است که خریداران این حوزه باید آگاه باشند که دلایل اصلی خرید آن‌ها از توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT)، داشتن سرمایه گذاری‌های پرسود و لذت داشتن چیزی منحصر به فرد از یک هنرمند است.